Jinging's home

ร่ำลาจากคนที่เชียงดาวและเชียงใหม่ ก้าวเข้ามาที่รถทัวร์วีไอพี ไม่เคยนั่งมาก่อน เบาะงงได้อีกเยอะ ปรับนู่นปรับนี่ได้หลายอย่าง สนุกดี ขากลับเรานั่งข้างเอิง พี่เอ็งนั่งข้างบุ๊ค พี่กิ๊บนั่งข้างอุ๋ย ส่วนเกดนั่งคนเดียวข้างหลังเนื่องจากลืมนับตัวเองตอนซื้อตั๋ว  

เราใช้เวลาบนรถคุยกับเอิงหลายเรื่อง โดยต้องใช้สมาธิในการคุยมากเป็นพิเศษเพราะเอิงพูดรัวและเร็ว เหมือนความคิดจะไปไวกว่าคำพูด ซึ่งความคิดของเอิงก็เป็นแบบนั้น คือเป็นคนที่มีความคิดอยู่ในหัวเยอะมาก แต่จะดีมากถ้าสิ่งที่เอิงคิดจะออกมาเป็นความจริงได้ทั้งหมด 

เอิงบอกว่าตอนแรกคิดว่าพวกเราเป็นแฟนคลับที่ชื่นชอบพี่ก้องมาก คงมากรี๊ดกร๊าดแล้วไม่ได้ทำอะไร แต่สิ่งที่คิดก็ไม่เหมือนสิ่งที่เป็นเสมอไป ดังนั้นเราอย่าด่วนตัดสินคนอื่นจากภายนอก จนกว่าจะได้ทำความรู้จักกันซะก่อน 

ถึงเวลาร่ำลากันอีกครั้ง วันนี้ทุกคนต้องกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง กับเช้าวันจันทร์ คิดแล้วก็ไม่อยากกลับเลย  โชคดีที่ชาวคณะแต่ละคนต่างก็มี social network และต้องขอบคุณพี่ก้องที่หลังจากกิจกรรมปลูกกล้วยเข้าป่า พี่ก้องเจ้าพ่อโปรเจ็คก็จัดห้องเรียน “วิชาอะไร” ขึ้นมา ซึ่งเป็นกิจกรรมที่พวกเรามีความสนใจตรงกัน เลยทำให้ชาวคณะได้เจอกันบ่อยขึ้น และยังคงติดต่อกันอยู่ 

และขอขอบคุณพี่ก้องอีกครั้งที่บอกต่อข่าวดีๆแบบนี้ใน lonelytrees ที่ถึงแม้เจ้าตัวจะไม่ได้มาแต่ก็สร้างความฮึกเหิมให้อยากเข้าร่วมได้ดีทีเดียว ขอบคุณพี่อ้วน นิคม พุทธา ที่คิดโครงการนี้ขึ้นมา พี่ทิพย์ ชาวลุ่มน้ำปิง ชาวบ้านและชาวคณะทุกคนสำหรับมิตรภาพใหม่ๆ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ  

ถ้าใครสนใจอยากดูภาพประกอบของ series ปลูกกล้วยเข้าป่าก็สามารถเข้าไปดูได้ที่ multiply ของเราเองนอกจากเรื่องปลูกกล้วยเข้าป่าในมุมมองของเราแล้ว ยังมีของชาวคณะคนอื่นที่ได้ update กันไปหมดแล้วทั้งเรื่องและรูป ได้ที่ พี่กิ๊บ เกด อุ๋ยและตั้ม ตาม link ของแต่ละคนได้เล้ย 

บางคนอาจคิดว่าการจากลาคือการสิ้นสุด แต่เราคิดว่าการจากลาเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น.. 

แล้วเจอกัน

ปลูกกล้วยป่าวันนี้คนไม่เยอะมากเท่าเมื่อวาน ก็มีพวกเรา มีน้องๆจากโรงเรียนเชียงดาวซึ่งคือโรงเรียนของน้องป๊อบ เด็กซน ม.3 อีกหนึ่งในคณะปลูกกล้วยที่มาเจอกันที่เชียงดาว พี่ๆน้องๆและสมาชิกของพี่อ้วน และมีชาวบ้านนาเลาฟ้าสวย สำหรับการลงแรงในการปลูกกล้วยวันนี้

บรรยากาศระหว่างทางขึ้นดอยหลวงเต็มไปด้วยเมฆและหมอก ดูแล้วชวนฝันมาก เรานั่งมาในรถพี่อ้วนพร้อมกับยา พี่เอ็ง อุ๋ย พี่กิ๊บ และ้น้องออมลูกชายวัยประถมของพี่อ้วน ซึ่งเป็นเด็กขี้อายแต่คุยเก่งและอัธยาศัยดี ที่สำคัญคือหน้าเหมือนพี่อ้วนมากๆ ส่วนที่เหลือนั่งผจญภัยกันอยู่ที่กระบะหลัง 

ถึงเชิงเขา เราต้องเดินเท้าเข้าหมู่บ้านกันเล็กน้อย หมู่บ้านอยู่กลางเขาพอสมควร ตอนแรกพี่อ้วนบอกว่าเราจะปลูกกันที่เชิงดอย ไม่ไกลจากถนนมากแต่เกิดการเข้าใจผิดกันเล็กน้อย ทำให้เราได้เข้ามาปลูกกล้วยกันที่ลำน้ำในหมู่บ้าน เจอหมู่บ้านและชาวบ้านพร้อมกับบรรยากาศกลางเขาแบบนี้ ทำให้อดนึกถึงตอนไปค่ายสมัยเรียนมหาลัยไม่ได้   

เข้ามาที่ตัวหมู่บ้านก็เจอหน่อกล้วยและชาวบ้านรอปลูกกล้วยอยู่บางส่วนแล้ว ทุกคนช่วยกันแบกกล้วยเพื่อเข้าไปปลูกกันแถวลำน้ำ ระหว่างปลูกฝนตกปรอยๆ บรรยากาศชุ่มชื้น ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน ถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุก เราอยู่ในป่ากันนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่กลับออกมาด้วยความหิว เราเดินเลาะกันมาทางริมน้ำ ระหว่างทางเห็นลิ้นจี่สุกคาต้น ได้ทีเลยให้น้องเด็กโรงเรียนเจ้าป๊อบที่เดินมาด้วยกันเก็บให้ซะเลย พี่อ้วนเห็นเหตุการณ์คงจะสงสารเลยเก็บให้อีกเป็นกำ เราถือลิ้นจี่ตามไปสมทบกับข้าวเหนียวหมูและไก่ แกล้มน้ำพริกตาแดงพร้อมแตงกวา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอร่อยแค่ไหน พวกเรากินล่วงหน้ารอชาวคณะอีกส่วนที่เดินเลาะมาบนเขา ซึ่งที่ใช้เวลานานที่สุดก็เป็นคู่เด็กและคนชราคือเจ๊เอ็งกับบุ๊ค ที่ต้องคำนวณสูตรตรีโกณก่อนจะเดินข้ามช่องแคบระหว่างทางมาได้ จากกรณีนี้บุ๊คเลยได้ตำแหน่งเด็กกตัญญูผู้ดูแลพี่เอ็งไปโดยปริยาย 

อิ่มกับมื้อเที่ยงก็ได้เวลากลับ แต่ก่อนจะกลับพี่อ้วนจะพาแวะที่ระเบียงดาว เป็นจุดชมวิวและบ้านพักราคาคืนละ 100 บาท แต่ก็มีเหตุที่ทำให้ชาวคณะของเราสองคนอดไป คือเอิงกับพี่กิ๊บ เพราะเอิงไปเหยียบโดนแก้ว ทำให้ต้องไปโรงพยาบาล โดยมีพี่กิ๊บพยาบาลตัวจริงตามไปดูแล ได้ข่าวว่าเย็บไปหลายเข็มเลยทีเดียว

น่าเสียดายแทนสองคนนั้นที่ไม่ได้มายืนดูวิวที่ระเบียงดาวด้วยกัน แต่พวกเราก็เก็บรูปมาฝาก พร้อมกับตั้งใจว่าจะกลับมาปีนดอยหลวงเชียงดาวให้ได้ ลงมาจากเชิงดอยก็ได้เวลาเก็บของและร่ำลาเชียงดาว พี่อ้วนใจดีพาพวกเราไปส่งที่ตัวเมืองเชียงใหม่ ระหว่างทางเชียงดาวเข้าตัวเมืองเชียงใหม่ ฝนตกแต่เราก็ได้อุปกรณ์กันฝนเป็นถุงนอนของแอ๊ด ลมพัดไปคุยกันไปสนุกดีไปอีกแบบ  

เราแยกกับกิฟท์ ยา นุ่น กันที่ถนนคนเดิน และลาพี่อ้วนที่ทางเข้าบ้านแอ๊ด ซึ่งอยู่หลัง มช. ส่วนส้มและตั้มจะไปเดินที่งานโฮะโซะที่ มช.ด้วยกันก่อนแล้วค่อยกลับโดยเราวางแผนกันว่า หลังจากไปอาบน้ำกันที่บ้านแอ๊ดแล้ว จะไปกินข้าวเย็นและไปเดินดูงานโฮะโซะกัน แต่ด้วยเวลาที่จำกัด เราเลยอดไปงานโฮะ แต่ก็ส่งตัวแทนคือแอ๊ดเจ้าถิ่นและส้มซึ่งรถออกหลังจากเรา 1 ชั่วโมงไปดูแทน  

ทั้งตอนกินข้าวและตอนไปที่อาเขตเราได้พี่ชาลี ซึ่งเป็นรุ่นพี่ของเกด ใจดีขับรถพาพวกเราไปส่ง ซึ่งขากลับก็ลุ้นไม่แพ้ขามา เพราะเวลากระชั้นเหมือนกัน รถออกแล้ว ถึงเวลาลาคนที่นี่ และเชียงดาวจริงๆแล้ว  

เวลาที่เชียงดาวช่างผ่านไปไวเหลือเกิน นี่เราต้องนั่งรถกลับกรุงเทพแล้วหรือนี่..

ก่อนจะไปปลูกกล้วย เราได้สมาชิกใหม่เพิ่มมาอีก 5 คนคือ ตั้ม หนุ่ม K-Pop หนุ่มขอนแก่นที่หน้าตาและสไตล์ออกเกาหลี เลยได้ฉายานี้ และสาวๆเด็กจุฬา หอการค้า ที่เพิ่งเรียนจบปีนี้คืิอส้ม กิฟท์ ยา และนุ่น 

เอาล่ะ ได้เวลาเข้าป่าไปปลูกกล้วยกันจริงๆซักที ถึงฝนจะตก ก็ไม่มีใครกลัว อยู่ใต้ฟ้าอย่ากลัวฝน ทุกคนพร้อมใจกันแบกหน่อกล้วยเข้าป่ากันเป็นแถวๆ ทั้งขุดทั้งแบก ถึงจะเปียกแต่ก็สนุก เราจำไม่ได้ว่าเข้าออกที่ป่ากี่รอบ รู้แต่ว่าเดินจนรองเท้าขาดทำให้ต้องเดินออกจากป่าอย่างทุลักทุเล ได้แผลกลับมาเป็นของฝากเพียบ ซึ่งพี่อ้วนเห็นก็เลยให้พี่ก๊ะชาวบ้านใจดีถอดรองเท้าให้เรา ซึ้งในน้ำใจมากมาย แต่เราก็ขอพี่อ้วนไปตลาดเพื่อไปซื้อรองเท้า เลยได้แวะบ้านพี่อ้วนและโรงละครมะขามป้อมสมใจอยาก  

ถึงตลาดและโรงละครมะขามป้อมแล้วนึกถึงหนังสือหน่อไม้ขึ้นมาทันที เหตุผลหนึ่งที่เราอยากมาปลูกกล้วยไกลถึงเชียงดาวก็เป็นเพราะบรรยากาศของหนังสือเล่มนี้แหล่ะ ในที่สุดก็ได้มาประหนึ่งว่ามาตามรอยหนังสือกันเลยทีเดียว มะขามป้อมเป็นโรงละครโรงเล็กที่ดูอบอุ่น นึกแล้วก็อยากเป็นชาวหน่อไม้บ้าง 

หลังอาหารเย็นเรามีวงสนทนารอบดึกกัน พี่อ้วนชวนเล่าเรื่องที่ผ่านมา คุยกันสัพเพเหระ พี่อ้วนมีชีวิตที่น่าสนใจมาก และผ่านสิ่งที่ดีและร้ายในชีวิต แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ โดยสิ่งที่อ้วนยึดเป็นหลักประจำใจคือใจตัวเองนอกจากพี่อ้วน ก็มีพี่เล็กโยคีชวนคุยเรื่องธรรมมะ พูดถึงจริต 48 ที่ว่าจิตจะเป็นสมาธิได้ไม่จำเป็นต้องนั่งสมาธิ ถึงจะทำอะไรก็ตามจิตเราก็เป็นสมาธิได้ พี่เล็กอีกคนหนึ่งเป่าขลุ่ยที่พี่เขาทำเองให้ฟัง เล่นเอาทุกคนเคลิ้มแบบเศร้าๆเลยทีเดียว มานั่งฟังขลุ่ยท่ามกลางบรรยากาศกลางเขาแบบนี้ 

ดึกแล้ว อากาศเย็น ทุกคนเริ่มง่วง ว่าแล้วก็เข้านอนดีกว่า เพราะพรุ่งนี้เราจะไปที่หมู่บ้านนาเลาฟ้าสวย ที่เชิงดอยหลวงเชียงดาวไปเข้าป่าปลูกกล้วยกันอีกรอบ!