Jinging's home

ร่ำลาจากคนที่เชียงดาวและเชียงใหม่ ก้าวเข้ามาที่รถทัวร์วีไอพี ไม่เคยนั่งมาก่อน เบาะงงได้อีกเยอะ ปรับนู่นปรับนี่ได้หลายอย่าง สนุกดี ขากลับเรานั่งข้างเอิง พี่เอ็งนั่งข้างบุ๊ค พี่กิ๊บนั่งข้างอุ๋ย ส่วนเกดนั่งคนเดียวข้างหลังเนื่องจากลืมนับตัวเองตอนซื้อตั๋ว  

เราใช้เวลาบนรถคุยกับเอิงหลายเรื่อง โดยต้องใช้สมาธิในการคุยมากเป็นพิเศษเพราะเอิงพูดรัวและเร็ว เหมือนความคิดจะไปไวกว่าคำพูด ซึ่งความคิดของเอิงก็เป็นแบบนั้น คือเป็นคนที่มีความคิดอยู่ในหัวเยอะมาก แต่จะดีมากถ้าสิ่งที่เอิงคิดจะออกมาเป็นความจริงได้ทั้งหมด 

เอิงบอกว่าตอนแรกคิดว่าพวกเราเป็นแฟนคลับที่ชื่นชอบพี่ก้องมาก คงมากรี๊ดกร๊าดแล้วไม่ได้ทำอะไร แต่สิ่งที่คิดก็ไม่เหมือนสิ่งที่เป็นเสมอไป ดังนั้นเราอย่าด่วนตัดสินคนอื่นจากภายนอก จนกว่าจะได้ทำความรู้จักกันซะก่อน 

ถึงเวลาร่ำลากันอีกครั้ง วันนี้ทุกคนต้องกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง กับเช้าวันจันทร์ คิดแล้วก็ไม่อยากกลับเลย  โชคดีที่ชาวคณะแต่ละคนต่างก็มี social network และต้องขอบคุณพี่ก้องที่หลังจากกิจกรรมปลูกกล้วยเข้าป่า พี่ก้องเจ้าพ่อโปรเจ็คก็จัดห้องเรียน “วิชาอะไร” ขึ้นมา ซึ่งเป็นกิจกรรมที่พวกเรามีความสนใจตรงกัน เลยทำให้ชาวคณะได้เจอกันบ่อยขึ้น และยังคงติดต่อกันอยู่ 

และขอขอบคุณพี่ก้องอีกครั้งที่บอกต่อข่าวดีๆแบบนี้ใน lonelytrees ที่ถึงแม้เจ้าตัวจะไม่ได้มาแต่ก็สร้างความฮึกเหิมให้อยากเข้าร่วมได้ดีทีเดียว ขอบคุณพี่อ้วน นิคม พุทธา ที่คิดโครงการนี้ขึ้นมา พี่ทิพย์ ชาวลุ่มน้ำปิง ชาวบ้านและชาวคณะทุกคนสำหรับมิตรภาพใหม่ๆ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ  

ถ้าใครสนใจอยากดูภาพประกอบของ series ปลูกกล้วยเข้าป่าก็สามารถเข้าไปดูได้ที่ multiply ของเราเองนอกจากเรื่องปลูกกล้วยเข้าป่าในมุมมองของเราแล้ว ยังมีของชาวคณะคนอื่นที่ได้ update กันไปหมดแล้วทั้งเรื่องและรูป ได้ที่ พี่กิ๊บ เกด อุ๋ยและตั้ม ตาม link ของแต่ละคนได้เล้ย 

บางคนอาจคิดว่าการจากลาคือการสิ้นสุด แต่เราคิดว่าการจากลาเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น.. 

แล้วเจอกัน